Zorglive

Als ziekenhuispredikant ga ik van bed tot bed. Op een keer kom ik bij een patiënt die mij ontvangt met de woorden: “Dat is nu het laatste waarop ik lig te wachten.”

Ik vraag hem: “Waar ligt u dan op te wachten?”
Hij antwoordt met: “Op iemand die mij nou eens een goede mop vertelt.”
Ik zeg hem: “Nou, ik weet er wel een paar.” Ik begin te vertellen en samen moeten we er erg om lachen.
Als we uitgelachen zijn en ik wil vertrekken, beloont de patiënt mij met de woorden: “Dominee, u bent tenminste geen zak.”

Een voormalige ziekenhuispredikant uit Utrecht

(Verschenen in IZZine 6 2010)

Heb jij in de zorg ook iets leuks meegemaakt? Stuur je bijdrage naar Info@zorglive.nl.